Ο διαχωρισμός σώματος και ψυχής, ως αποτέλεσμα της δυϊστικής καρτεσιανής αντίληψης, έχει επικρατήσει στον δυτικό τρόπο σκέψης και στην δυτική ιατρική. Ωστόσο στην πραγματικότητα μια τέτοιου είδους απόλυτη διάκριση είναι αδύνατη· ο άνθρωπος είναι μία “ψυχοσωματική ολότητα”, τα ψυχικά και τα σωματικά νοσήματα είναι στην ουσία οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Υπό αυτήν την έννοια όλα τα νοσήματα είναι “ψυχοσωματικά”, καθώς καθορίζονται, με τρόπο πολύπλοκο και διαφορετικό, τόσο από βιολογικούς όσο κι από ψυχολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες.
Με τον όρο Ψυχοσωματικές Διαταραχές, περιγράφονται καταστάσεις όπου υπάρχει μια διαγνωσμένη σωματική νόσος, η οποία όμως επηρεάζεται σημαντικά (ως προς την εμφάνισή της ή την επιδείνωση ή την καθυστέρηση της θεραπείας της), από ψυχολογικούς παράγοντες.
Επειδή ο όρος “ψυχοσωματικός” χρησιμοποιείται στην καθημερινότητα με διάφορες έννοιες, θα ήταν ίσως σημαντικό να τον διαχωρίσουμε από τις λεγόμενες “σωματοποιήσεις”. Στις περιπτώσεις αυτές η παρουσία σωματικών συμπτωμάτων θεωρείται ότι είναι έκφραση ψυχολογικών ζητημάτων και συγκρούσεων καθώς δεν προκύπτουν στοιχεία από τις ιατρικές εξετάσεις και τον παρακλινικό έλεγχο που να τεκμηριώνουν την ύπαρξη μιας σωματικής νόσου.
Η έννοια της ψυχοσωματικής νόσου επεκτείνεται ουσιαστικά σε όλο το φάσμα των ιατρικών ειδικοτήτων· οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές είναι:
-Αλλεργικές αντιδράσεις -Βρογχικό Άσθμα -Ιδιοπαθής Υπέρταση
-Πεπτικό Έλκος -Ελκώδης Κολίτιδα -Ευερέθιστο Έντερο
-Σπαστική Κολίτιδα -Στεφανιαία Νόσος -Αρρυθμία
-Σακχαρώδης Διαβήτης -Σύνδρομα Χρόνιου Πόνου -Ψωρίαση
-Νεοπλάσματα -Ημικρανία -Κεφαλαλγίες Τάσης
-Έρπητας -Παθήσεις του Θυροειδούς -Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (γενικότερα τα αυτοάνοσα νοσήματα)
